Hoorn mag vier seksbedrijven vergunnen. In de praktijk waren dat er jarenlang precies één, en dan nog zonder pand. Vijf vragen over hoe die branche er hier uitziet, en waarom het meeste zich buiten het zicht van de gemeente afspeelt.

Wat is er in Hoorn eigenlijk vergund?

Artikel 3:3 van de Algemene Plaatselijke Verordening verbiedt het exploiteren van een seks- of escortbedrijf zonder vergunning, en bepaalt dat de burgemeester er ten hoogste vier kan verlenen. Uit cijfers die de gemeente op verzoek verstrekte blijkt dat er tussen 2015 en 2019 in totaal zes vergunningen zijn afgegeven: vier in 2016, één in 2017 en één in 2019.

Opvallender is wat er actief was. In 2015 geen enkele, in 2016 drie, en in de drie jaren daarna telkens één. Alle afgegeven vergunningen betroffen escortbedrijven — er is in die periode geen enkel vergund pand geweest. Weigeringen waren er ook niet, simpelweg omdat er nauwelijks aanvragen werden ingediend.

Waarom is er dan geen zichtbaar aanbod?

Omdat de vergunningen die er zijn geen locatie betreffen. De sluitingstijden uit artikel 3:6 — dicht tussen middernacht en zes uur — gelden voor inrichtingen die Hoorn niet heeft. En de verordening kent geen uitzondering voor iemand die alleen vanuit de eigen woning werkt. Wie meer wil weten over de aanvraagprocedure vindt het gemeentelijk beleid op de site van de gemeente; een eerste vergunning geldt een jaar en kost ruim zevenhonderd euro aan leges.

Mag je als zelfstandige zomaar beginnen?

Sekswerk is in Nederland een legaal beroep vanaf achttien jaar, al hanteren sommige gemeenten een ondergrens van eenentwintig. Wie het zelfstandig doet moet zich inschrijven bij de Kamer van Koophandel en gewoon inkomstenbelasting en btw afdragen. Het woonadres kan in het Handelsregister worden afgeschermd met een postadres. Of daarnaast een gemeentelijke vergunning nodig is, hangt af van de gemeente — wat daarvoor nodig is staat op het Ondernemersplein van de overheid.

Waarom wisselen aanbieders zo vaak van platform?

Advertentiesites veranderen hun tarieven en voorwaarden, en sommige verdwijnen van de ene op de andere maand. Een profiel is niet overdraagbaar: wie overstapt begint opnieuw, zonder de reacties en de vindbaarheid die op de vorige site waren opgebouwd. Daarnaast verschilt het bereik sterk — een site die in de Randstad goed loopt, levert in West-Friesland soms nauwelijks iets op. Wie de verschillen tussen de grotere Nederlandse platforms naast elkaar zet, ziet dat vooral terug in het aantal advertenties per regio; quickie.nu houdt zo’n vergelijking bij.

Wat betekent dat voor het toezicht?

Een vergund bedrijf staat in een register, heeft een adres en krijgt periodiek controle. Een advertentie heeft dat allemaal niet: geen adres, geen registratie, en binnen een minuut verplaatst naar een ander platform. Voor een gemeente die vier vergunningen kan afgeven en er één in gebruik heeft, betekent dat dat het toezicht zich richt op het kleinste deel van de markt.